Een kind van tien

door | 20 januari 2019 | Versjes

De dood kijkt naar een kind van tien 
en zegt, zeg kind heb jij misschien 
een leven voor mijn dodentrein, 
het hoeft geen groots bestaan te zijn 
’t is meer dat ik nog niet vertrek 
met in mijn trein een lege plek. 

Die trein die kost me kapitalen,
dus wil ik mijn break-even halen 
moet ieder kaartje zijn verkocht 
daarom aan jou de vraag, dus mocht 
het zijn dat je een leven kent 
dat klaar is of juist pertinent 
niet past in deze maatschappij
-soms hoort een mens er niet zo bij-
‘t maakt niet uit waarom het is 
in deze trein is er gewis 
voor ieder, op zijn eigen tijd 
een plaats vrij naar de eeuwigheid. 

De dood kijkt naar het kind van tien
en vraagt, zeg kind ben jíj misschien
de reiziger waar ik op wacht.
Het kind kijkt op en antwoord zacht
het klopt dood, daarom ben ik hier
ik ben die ene passagier.

De dood schudt triest zijn knokenkop
en neemt het kind terughoudend op.
Dan tilt hij het kind in zijn armen
en zegt met diepgevoeld erbarmen,
vandaag kind, ben jij onbetwist
van deze trein de machinist.

Het kind knikt ernstig met zijn hoofd
en fluistert over wat hem werd beloofd,
ik ben misschien nog wel wat klein
maar heb dat altijd willen zijn.

Een stoomtrein dendert door de nacht
hij heeft met veel geduld gewacht
tot ieder die een ticket had
er op zijn eigen plekje zat.
Toen gaf de dood zoals normaal
met grafstem het vertreksignaal.
Nu rijdt er op de geestentijd
een stoomtrein richting eeuwigheid
en aan het stuur van de machien
staat apetrots een kind van tien.

Stoomtrein bij het versje 'Een kind van tien in de dodnetrein' van Paul Schrijft

Foto © Wipop op Visualhunt.com

Beoordeling

5
5,0 rating
5 out of 5 stars (based on 5 reviews)
Heel goed100%
Goed0%
Gemiddeld0%
Slecht0%
Heel slecht0%
 Lees de beoordelingen

Laat een beoordeling achter

Lees de beoordelingen

Een kind van 10

5,0 rating
28 januari 2019

Verdrietig en troostrijk tegelijk erg mooi geschreven

Toos C.

Reactie van Paul Schrijft

Dank je wel Toos. Hartelijke groeten, Paul.

macaber en toch troostrijk

5,0 rating
20 januari 2019

Prachtig geschreven (je weet, ik visualiseer alles) en goed om te zien dat ‘de dood’ ook liefdevol kan zijn. Wanneer wij instappen blijft gelukkig in het ongewisse….
Wel een bijzondere gedachte dat ‘de dood’ aan de 10 jarige vraagt naar een leven dat klaar is of pertinent niet in de maatschappij past. Van deze laatste groep zou ik er wel een paar kunnen noemen 😉

Terry Langedijk

Reactie van Paul Schrijft

Dank je wel Terry. Ja ik weet het, ik visualiseer je voordracht. Dank je wel voor je reactie. Groeten, Paul.

De dodentrein

5,0 rating
20 januari 2019

Heel goed geschreven en we komen allemaal een keer
aan het punt van instappen, alleen is het te hopen
dat we de manier waarop net zo tevreden beleven als
dat kind van tien.We zullen wel zien!!

Tiny

Reactie van Paul Schrijft

Ik hoop het. Dank je wel voor je reactie tante Tiny. Groeten, Paul.

Je verwacht een heel ander verhaal

5,0 rating
20 januari 2019

We krijgen allemaal een plaatsje in de trein op enig moment.
Maar dan toch liever na de 80 ipv 10 jaar te zijn.
Heel aangrijpend, en toch “mooi”zoals jij het geschreven hebt.
Zelfs de dood kent erbarmen!!

lucie

Reactie van Paul Schrijft

Dank je wel voor je reactie Lucie. Groeten, Paul.

Prachtig

5,0 rating
20 januari 2019

Deze woorden zo mooi geschreven geven mij troost met een traan en een zachte glimlach.

Carin

Reactie van Paul Schrijft

Dank je wel Carin. Hartelijke groeten, Paul.

Geef een beoordeling voor dit verhaal 🧡 als je dit ook voor mij deelt op sociale media!

 

Verhalen per e-mail

Verhalen per e-mail

Ontvang mijn volgende verhaal automatisch per e-mail in je inbox!

Gelukt! Controleer je e-mail.

Pin It on Pinterest