Versjes
Dit is een overzicht van alle versjes die ik geschreven heb. Ik ben benieuwd wat je van deze versjes vindt. Laat je een reactie achter als je een versje hebt gelezen? Ik zou het leuk vinden als je mijn versjes wilt delen via de sociale media knoppen die je onder iedere versje ziet staan.
Dank je wel!
Paul de Vries | PaulSchrijft.nl
Suikerboom
Een suikerboom staat in mijn tuin te stralen in de zon. De bloemen aan haar takken smaken naar likeurbonbon. Haar bladeren van puur fondant zitten nog in de knop. En langs haar stam groeit…
Verder lezen...
Mac Nuggets
MacNuggets, zei het sneeuwhoen luid, dat is mijn naam, ik draag hem fier. We zijn een clan van omvang weet u, want je ziet mijn naam zelfs hier. Sóms wordt hij verkeerd geschreven…
Verder lezen...
Druppels, deel 2
← deel 1 De tweede druppel was alreeds, terwijl u nog zo druk Over de schoonmaak nadacht onderweg naar het geluk. Hoog uit de lucht was hij via een dor kastanjeblad, heel rustigjes gegleden naar het wachtend regenbad. Toen druppel nummer één, u weet wel, die van langs het raam dan ook het plasje aandeed zuchtte nummer twee zijn naam, want stromend uit de wolken voelde druppel twee het al dat er een vonkje oversprong tijdens de lange val. Hij kon het niet verdragen ooit nog zonder één te zijn en vroeg hem nog die avond bij een glaasje rode wijn of ze voortaan, voor altijd dus, tezamen konden blijven om levenslang als paar over de wateren te drijven. Daar hoefde druppel één niet al te lang over te denken. Terwijl hij zich met graagte nog een wijntje in liet schenken beloofde hij tot in de dood oprechte druppeltrouw en sloot af met de woorden, druppellief ik houd van jou. Ze stroomden, beiden nogal dronken van de liefdeszin vanuit de volgeraakte plas hun nieuwe leven in. Zo kwam het dat de druppels op hun eerste huwelijksnacht hun liefde consumeerden in een maanverlichte gracht. Wordt vervolgd?
Druppels, deel 1
Twee druppels stortten in een maartse bui ter aarde neer. Dat is voor druppels vrij normaal dus schrik niet al te zeer als in een bui een druppel vurig het plaveisel kust, daar is ‘ie voor geboren, vallen is zijn levenslust. Die twee dus waar ik over sprak, die uit de hemel kwamen, daar sloeg er één van monter tegen ongewassen ramen. Die blijheid is gelegen in het zeer bekende feit dat druppels echt niets op hebben met huiselijke vlijt. Zij worden vrolijk als ze door de modder kunnen rollen en over gore ramen naar beneden kunnen hollen…
Verder lezen...
Spreeuwenmeeuw
Een kleine spreeuw scheerde vol trots over ‘t strand van Callantsoog. Het viel alleen de meeuwen op dat er een spreeuwtje vloog. Hij zeilde op de westenwind die over ’t water woei en raakte met zijn kleine vleugels danig in de knoei. Die waren niet gemaakt voor stormen komend over zee, maar ‘t spreeuwenkleed was wat hij had, dus deed hij het ermee. De meeuwen keken korzelig naar deze kleine spreeuw, maar korzelig is vrij normaal voor elke doorsnee meeuw. Een zilvermeeuw gleed met hem mee en vroeg hem naar ’t gerucht,dat hij zich wilde voegen bij een heuse meeuwenvlucht. Dat kopt, kwetterde de spreeuw oprecht, ik hou zo van de kust,voor mij is deze kustlijn geen bevlieging maar een must. Ik voelde me als kuiken nooit echt helemaal een spreeuw, ik denk dat ik ben uitgebroed als een transgendermeeuw. De meeuw keek wat bedenkelijk, maar dat is vrij normaal,luchthartigheid dat vindt een meeuw nou eenmaal erg banaal. Dus jij denkt dat je met die veertjes op je spreeuwenkop,oprecht een heuse meeuw kunt zijn, nee sodemieter op. Je vleugels zijn daarvoor te slap en onderaan je poot,ontbreekt het je aan vliezen. Spreeuw die zee dat wordt je dood. De spreeuw streek op een strandpaal…
