Versjes
Dit is een overzicht van alle versjes die ik geschreven heb. Ik ben benieuwd wat je van deze versjes vindt. Laat je een reactie achter als je een versje hebt gelezen? Ik zou het leuk vinden als je mijn versjes wilt delen via de sociale media knoppen die je onder iedere versje ziet staan.
Dank je wel!
Paul de Vries | PaulSchrijft.nl
Spijt
Als straks mijn graf is dichtgegooid en wormen in me wroetenhoop ik dat wij elkaar nog voor een laatste keer ontmoeten. Zodat ik aan de poorten mag vertellen van mijn spijtwaarna de duisternis me haalt en d’ eeuwigheid ons scheidt.
Ruïne
Ik zie het in de spiegel als ik uit de douchecel kom,het jonge is eraf, het lijf trekt langzaam nogal krom.Wat stond dat is gaan hangen, wat al hing reikt naar de grond.De rimpels worden blijvers in het voorhoofd en de kont.Mijn tanden wonen in een glas, ik hoor nog slechts met ruis.De pus vanuit mijn navel is een pleisterplaats voor pluis.Het zicht is aan het dimmen en een waas trekt voor de lens.Waar ooit een sixpack huisde hangt een lillend vette pens.De nagels zijn verkalkt en er groeit schimmel in de lies.Mijn onderbroek wordt nat bij elke onverwachte nies.De perkamenten huid is overdekt met bruine vlekken.En in de diepe plooien broeien etterende plekken.Er groeit geen haar van onder, ook on-top ging het verloren,wel steekt het plompverloren uit de neus en uit de oren.Maar ’t gaat niet om het uiterlijk, daar houd ik me aan vasten dus ben ik nog steeds een woest aantrekkelijke gast.
Verder lezen...
Mus
Een vette mus, haar naam was Grientje fleurde ‘t nest op met een tientje. Gestolen van een gaai en vond haar jatwerk geen oprecht affront. Want stelen van een roversbende die zelf geen geboden kende kon men niet als misdrijf zien dat was zelfs een daad misschien van intense eerbaarheid die ze verder nog bepleit met haar burgertrouw en plicht waardoor dit musje vederlicht afstand nam van zich als dief en zichzelf als held verhief.
Verder lezen...
Steniging
Onwillig uit zichzelf herrezen wordt hem flink de les gelezen over onrecht door hem aangedaan aan de gevers, aan de wevers van dit waardevol bestaan. In verstilde hulpeloosheid wordt hij gretig gekastijd steniging met woorden toegewijd begaan door de gevers, door de wevers van dit uitzichtloos bestaan. Om hun goedkeuring te ervenmoet hij eenzaam sterventoegenegen woordenmag hij niet verstaanom de gevers, om de weversvan dit liefdeloos bestaan.
Verder lezen...
De kip en het ei
Het is me een ei zei het leghoen vol trots, haar legsel lag vrolijk te glanzen,een heerlijk gezicht, zo kletste zij door, product van een avondje sjansen. Als kip zonder kop, ze kakelde verder en wees naar de haan op het hek,staat hij in de avond opzichtig te kraaien. De pronkzieke luidkeelse gek. Terwijl hij daar flink met zichzelf koketteert, gaat steels met ons kipjes op stok,de haan die wellicht niet de voorste mag heten maar toch wel de slimste is in’t hok.
Verder lezen...