Versjes
Dit is een overzicht van alle versjes die ik geschreven heb. Ik ben benieuwd wat je van deze versjes vindt. Laat je een reactie achter als je een versje hebt gelezen? Ik zou het leuk vinden als je mijn versjes wilt delen via de sociale media knoppen die je onder iedere versje ziet staan.
Dank je wel!
Paul de Vries | PaulSchrijft.nl
Behouden vaart, deel 5
Dan waren er als laatsten Jan, Pier, Tjoris min Corneel. Die had zich goed geschoren, had een huidje als fluweel. Toen mocht hij niet meer mee, het was tot ieders sacherijn. Maar al die er te kaap’ren varen moeten baardig zijn. Zo dreef het scheepje nogal plompveloren over zee. Het kon niet anders of ze kregen allemaal congé. Tenzij natuurlijk ze terloops een continent ontdekten. Of met een zilvervloot des reders kas weer aardig spekten. De kans dat dat gebeurde die leek onwaarschijnlijk klein. En dus werd er besloten in een ernstig samenzijn. De rum nog eens ten laatste male flink te laten vloeien. Om dan tijdens het ochtendgloren huiswaarts te gaan roeien. Zo afgesproken, zo gedaan, zo zou het zijn gelopen. Als niet bij afvaart was verzuimd wat spanen in te kopen. Nu drijven ze voor eeuwig rond, en wachten al die jaren. Totdat ze met hun bootje naar de hemel mogen varen.
Verder lezen...
Behouden vaart, deel 4
De lichtmatroos die zat humeurig in het kraaiennest. Hij had aan grote hoogtes immers altijd al de pest. Zijn enige pleziertje was zijn zakflacon met rum. Daar dronk hij ook doorlopend uit, tot aan’t delirium. Hij zag dan de kampanje door een zeemeermin bemand. Ook klom een roze olifant vrij lenig in het want. Daarna kwam door een lila zee tot zijn ontsteltenis. Nog Jonas aangevaren op een heuse wallevis. De enige remedie tegen ’t alcoholisch dwalen. Was om hem onverlet onder de scheepskiel door te halen. Wordt vervolgd…
Verder lezen...
Behouden vaart, deel 3
Benedendeks daar zong de koksmaat luid door de kombuis. De liedjes die hij ooit eens leerde in ’t Behouden Huys. Van sleetje rijden, iglo’s bouwen, schaatsen op de zee. En ‘t smaakvol bakken van een heuse mensenvlees-saté. Ook had hij leren koken als er niets voorhanden was. Hij maakte dan een geurig soepje van zijn eigen plas. De kapitein, de senior, moest het commando voeren. Stond met zijn glazen oog door een sextant te koekeloeren. Ook was hij stomverbaasd over de zonsopgang in ’t westen. Wellicht was zijn antiek kompas niet één van d’ allerbesten. Wordt vervolgd…
Verder lezen...
Behouden vaart, deel 2
← deel 1 Het septet dat was aangemonsterd om de klus te klaren. Besloot met wat er overbleef te kaap’ren te gaan varen. Maar na het hijsen van de zeilen bleef het bootje dralen Omdat er niemand had bedacht het anker op te halen. De Benjamin van ’t spul stond met verlopen vaarbewijs Aan’t grote rad te draaien zeer alert op drijvend ijs. Een schrik die hij had opgelopen bij zijn eerste baan. Toen hij als jong gezel op de Titanic had gestaan. Het varen was zijn passie, ‘t was de uitkomst van een droom. Dus loodste hij het scheepje door de mist van zijn glaucoom. Wordt vervolgd… Laat je e-mailadres hier achter als je het vervolg niet wilt missen!
Verder lezen...
Behouden vaart, deel 1
Een schip met oude zeelui meerde af vanaf pier acht. De reis begon van meet af aan aparter dan verwacht. De vaste crew van tien bleek bij ‘t uitgaan van het tij. Geslonken tot maar zeven man, de rest was er niet bij. Van deze drie was er bij afvaart één nog aan het eten. Maar buiten dat was hij de naam van ’t schip allang vergeten. De tweede was nog onderweg al wist hij niet waarheen. Hij zit nu midscheeps bakboord in een kerk te Ederveen. De laatste van het driemanschap, de oudste van het stel. Had zich bij Charon aangemeld hij peddelt naar de hel. Vervolg → Laat je e-mailadres hier achter als je het vervolg niet wilt missen!
Verder lezen...