Honingdame

door | 13 augustus 2019 | Columns

Lavendelhoning, kastanjehoning, honing van tijm, ik mag het allemaal proeven van de mademoiselle die me in een Zuid-Frans dorp vertelt hoe de verschillende soorten honing geproduceerd worden. Het is er altijd weer inkomen. Ik moet het Frans een poosje horen om de cadans te vinden. En ik moet het vooral zien, want veel meer dan Nederlands, is Frans een taal van het lichaam. Van subtiel tot overduidelijk en grenzend aan het Italiaans, maar nét niet in die overtreffende trap.

Het is geen gesticuleren, want het zijn niet alleen de armen en benen die spreken. Ook het kort de kin naar voren steken of het hoofd iets tussen de schouders trekken zet woorden kracht bij.

Na een aantal dagen groeit mijn taalgevoel weer. Dan ga ik voorbij het ‘du pain, du vin, du Boursin’ Frans.

Dat moet ook wel, want ik heb er een korte periode op school gezeten. Een zomercursus, maar dan in de winter, om het skiën.

De leraren spraken, zoals de meeste Fransen geen woord over de grens. Ze deden er ook geen moeite voor. Ze gingen er vanuit dat leerlingen op deze school zaten om hún taal te leren, niet andersom. Het was een goede methode, want daardoor moest je wel.

Er was van het lerarencorps maar één lerares die een andere taal sprak. Ze sprak Duits, wat in Frankrijk vrij uniek is, want hoeveel Merkel en Macron elkaar ook zoenen, beide volken liggen elkaar nog steeds niet.

Wat die lerares daarnaast nog meer uniek maakte was haar lesaanpak. Ze verliet regelmatig de verplichte lesstof en leerde ons de taal die de Fransen werkelijk spreken.

Als mijn eindtoets over straattaal was gegaan, was ik cum laude geslaagd, want met een simpel voulez-vous coucher avec moi kom je er hier niet meer. En als je mij vraagt om iemand verbaal het vel over de oren te trekken dan ratel ik er lustig op los, maar voor het dagelijkse heb ik wat meer tijd nodig.

En dus sta ik de dame die mij op de markt vertelt over hoe honing gemaakt wordt toe te knikken. Ik denk dat ik begrijp wat ze wil zeggen, bovendien weet ik waar Abraham de honing haalt, want op iedere oer-Hollandse braderie staat wel een bijenmelker over bloemetjes en bijtjes te vertellen.

Ze zegt daarom waarschijnlijk niets nieuws, maar ze heeft mooie ogen en ze ruikt naar lavendel dus laat ik haar praten.

Uiteindelijk koop ik een pot en maak plaats voor een overduidelijk Hollandse familie die nog minder van haar verhaal begrijpt dan ik. Ze kijken niet in haar ogen en ruiken waarschijnlijk de lavendel niet. Ze kopen niets, de honing in de supermarkt is immers veel goedkoper. Terwijl ze lacherig weglopen, kijk ik naar de moeder die een hotpants draagt waar haar puberdochter nog niet dood in gevonden wil worden. Toen de vrouw de broek aanschafte, zeiden haar vriendinnen nog dat ze het kon hebben. Het waren niet haar beste vriendinnen, want tijdens het lopen zie je steeds een stuk bil onder de pijpjes uitkomen. Geen stevig stukje vlees, maar een lillend lapje dat rimpelt bij iedere pas. 

Ik kijk naar de zoete honingvrouw, ook zij kijkt de moeder na. En nu begrijp ik haar volledig, want in haar mooie ogen herken ik het Frans dat ik wél vloeiend spreek.

Deze column verschijnt op woensdag 14 augustus 2019 in de online en huis aan huis krant De Edese Post.

Een honingbij op Lavendel in de Provence, foto door Ecco. Bij het versje Honingdame van Paul Schijft

Ik denk dat ik begrijp wat ze wil zeggen, bovendien weet ik waar Abraham de honing haalt, maar ze heeft mooie ogen en ze ruikt naar lavendel dus laat ik haar praten.

Foto © Ecco op VisualHunt

Beoordeling

4.7
4,7 rating
4.7 out of 5 stars (based on 3 reviews)
Heel goed67%
Goed33%
Gemiddeld0%
Slecht0%
Heel slecht0%
Lees de beoordelingen

Laat een beoordeling achter

Lees de beoordelingen

👍🤭🤣

5,0 rating
14 augustus 2019

Tsja, wat zal ik zeggen. Jouw Frans is zeker een stuk beter dan de mijne, maar ik denk dat wat je beschrijft in de laatste alinea het een universele taal is 😉

Lidian

Reactie van Paul Schrijft

Ik denk dat dat klopt. Bedankt voor je reactie Lidian. Hartelijke groeten, Paul.

plaatsvervangende schaamte

5,0 rating
14 augustus 2019

Dit was leuk beschreven hoe jij en de Franse honingdame elkaar zonder woorden begrepen bij de aanblik van het te kleine broekje. Nederlanders op vakantie zijn vaak niet op hun fraaist en ik zag het tafereel in gedachte voor me 😉
Maar ook nam je me mee naar zo’n sfeervol Frans marktje met allerlei lekkernijen. Mooi hoe je dat met woorden kunt bereiken. Merci beaucoup monsieur Paul!

Terry Langedijk

Reactie van Paul Schrijft

Graag gedaan Terry. Bedankt voor je reactie. Hartelijke groeten, Paul.

Een positieve instelling, morgen komt er weer een nieuwe dag.

4,0 rating
14 augustus 2019

Met het schoolfrans is het mogelijk je “verstaanbaar” te maken, dat vind ik knap.
Voorlopig geen berichten meer sturen.
Bonjour Bart

Bart Maas

Reactie van Paul Schrijft

Dank je wel voor je reactie Bart. Hartelijke groeten, Paul.

Geef een beoordeling voor dit verhaal 🧡 als je dit ook voor mij deelt op sociale media!

 

Verhalen per e-mail

Verhalen per e-mail

Ontvang mijn volgende verhaal automatisch per e-mail in je inbox!

Gelukt! Controleer je e-mail.

Pin It on Pinterest