Columns
Dit is een overzicht van de columns die ik geschreven heb. Ik ben benieuwd wat je van iedere column vindt. Laat je een reactie achter als je een column hebt gelezen? Ik stel het ook op prijs als je mijn columns wilt delen via de sociale media knoppen die je onder iedere column ziet staan.
Dank je wel!
Paul de Vries | PaulSchrijft.nl
Kerstverhaal
Het Kindeke is verdwenen. Weg. Toen ik vanochtend de lampjes van de kerstboom aandeed was de kribbe leeg. Maria stond met een devote blik naar de kale voederbak te staren en Jozef keek wat gemelijk opzij, alsof hij wilde zeggen dat hij ook nu weer van niets wist. De herdertjes stonden wat ongeïnteresseerd rond de stal te lummelen. Aan hun landerige blik te zien hebben ze vannacht flink doorgehaald en ik denk dat ze niet eens gemerkt hebben dat er op deze kerstochtend iets faliekant mis is. Want Het Kindeke is verdwenen, de kribbe is leeg. Maar kan Kerst zonder Hem erbij dan nog wel doorgaan? Of moeten we de boel maar gewoon afgelasten, de os zijn stal teruggeven, Maria weer op de ezel hijsen en Melchior, Caspar en Balthasar-Gerards met hun kamelen onverrichter zake oostwaarts sturen? En dan maar hopen dat er geen ellende van komt natuurlijk, zoiets heeft immers consequenties. Want wat moeten we met al dat eten? En met de cadeaus? Hebben we daar eigenlijk niet gewoon recht op? Misschien moet ik gewoon doen of mijn neus bloedt en een ander figuurtje in de kribbe leggen. De lego poppetjes zijn van dezelfde grootte en onder wat stro…
De muur van Mussert
Zo tegen de papklok probeerde ik bij haar te zijn. In het Lunterse zat de oude mevrouw dan al slaperig op mijn komst te wachten. Soms werd het later, maar meestal luidde de kerkklok rond de tijd dat ik bij haar was. De papklok dus, ik had er nog nooit van gehoord en toen ik haar vertelde dat het mij verbaasde hoeveel begrafenissen op dit late uur voltrokken werden, voor mij is het luiden van de kerkklok het laatste teken van respect wanneer de overledene ten grave wordt gedragen, schoot ze in de lach en vertelde me over het luiden van de papklok. Het luiden van de papklok is een gebruik dat her en der te lande nog in ere wordt gehouden. De papklok is een overblijfsel uit een tijd waarin vrijwel niemand nog een horloge had, een klok aan de wand of een pendule op de schoorsteenmantel was al een hele luxe en dus werd ten teken dat de werkdag ten einde was steevast om negen uur ’s avonds de kerkklok geluid. Dan keerden de landarbeiders terug naar huis, aten nog een bord pap en kropen onder de wol. Een kleine traditie die iets vertelt over de geschiedenis van…
