Columns
Dit is een overzicht van de columns die ik geschreven heb. Ik ben benieuwd wat je van iedere column vindt. Laat je een reactie achter als je een column hebt gelezen? Ik stel het ook op prijs als je mijn columns wilt delen via de sociale media knoppen die je onder iedere column ziet staan.
Dank je wel!
Paul de Vries | PaulSchrijft.nl
Dodenherdenking
Op 4 mei ben ik twee minuten stil. Dat is me met de paplepel ingegoten. In mijn jeugd herdachten we Nederlandse militairen en verzetshelden. Voornamelijk mannen, want vrouwen speelden een bescheiden rol in het heroïsch palet. Later bleek dat vrouwen niet minder heldhaftig waren. Inmiddels is de lijst van wie herdacht mag worden aardig volledig waardoor vrijwel iedereen zich met de herdenking verbonden kan voelen. Op 4 mei herdenk ik ook mijn eigen doden. Eén overledene in het bijzonder. Mijn moeder. Zij overleed op 4 mei 2014. In haar leven speelde de oorlog een kleine rol. De enige negatieve associatie die zij ermee had was dat de Duitsers op haar verjaardag het land waren binnengevallen. Verder is zij de oorlog ongeschonden doorgekomen. Ik was erbij toen ze overleed. Ik stond aan het voeteneinde van haar bed, mijn vader zat naast haar en hield haar hand vast. Met haar laatste ademhaling kwam een einde aan een leven dat al langer geen leven meer mocht heten. Ze had alzheimer en lag in haar laatste jaar alleen nog op bed. De ziekte had haar mentaal en fysiek leeggeroofd. De rolstoel waar ze een poosje van afhankelijk was geweest, was allang opgehaald. Als ik…
Onoplettend
Ik loop mensen soms klakkeloos voorbij. Afgelopen week nog, toen ik bij het verlaten van Ziekenhuis Gelderse Vallei door een oud collega werd begroet. Hoewel we elkaar op armlengte passeerden had ik hem niet opgemerkt. Als hij mijn naam niet nadrukkelijk had genoemd, was ik hem zomaar voorbijgelopen. Dit niet groeten wordt vaak als arrogantie gezien. En hoewel ik die karaktereigenschap niet zal ontkennen ligt de oorzaak meestal in het tijdelijk op non-actief staan van mijn externe bewustzijn, ik ben dan in gedachten. Zodra ik op de fiets stap of de auto start ben ik weer alert. Maar ook dan heeft groeten geen zin, ik ben met het verkeer bezig en ik kan maar één ding tegelijk. Ik ben geen multitasker. U zult mij dan ook niet append voorbij zien fietsen. Buiten het feit dat ik constant van bril zou moeten wisselen, lijkt me het telefonerend besturen van de fiets een vrijwel onmogelijke opgave. Voor mij althans, want blijkbaar zijn er genoeg mensen die deze vaardigheid wel beheersen. Laatst fietste ik achter een meisje dat over het frame van haar fiets gebogen het rijwiel met de ellebogen bestuurde. Ze gaf daarmee onbewust inzicht in hoe ze haar aanstaande carrière vorm…
Bermfietsen
Het is fietsweer. Nu zult u uw schouders ophalen, het is immers in Nederland altijd fietsweer. Wind of regen, de fiets is ons nationale transportmiddel. Een soort cultureel erfgoed. Dus hoezo fietsweer. Ik bedoel dan ook racefietsweer, want waar het de racefiets betreft ben ik een mooiweerfietser. Ik heb een hekel aan kou en regen. Toen ik ooit vroeg in het jaar door de natte sneeuw tegen de Alpe d’Huez op zwoegde voelde dat als de winter van ’63. Als ik de paar bestaande foto’s bekijk viel het met die sneeuw wel mee. Toch vind ik dat ik een kruisje had moeten krijgen. Ik wacht het liefst tot de klok verzet is en het kwik de 15 graden aantikt. Voor minder stof ik mijn fiets niet af. Dit jaar stof ik hem waarschijnlijk helemaal niet af. Mijn rechterarm valt namelijk snel in slaap. Niet als gevolg van mijn tempo, ik ben inderdaad geen snelheidsduivel, maar door een beklemde schouderzenuw. Dus dit jaar geen rondje Deelen. De laatste keer dat ik dit rondje fietste werd er in de buurt een toertocht verreden. Normaal kijk ik Google er altijd even op na. Niet om mee te doen maar om de tochten…
Geloven
Deze krant stond de afgelopen week bol van artikelen over het geloof. Geloof houdt ons blijkbaar flink bezig. Niet verwonderlijk, want geloof zit in onze cultuur verankerd. Veel van onze feestdagen vinden er hun oorsprong, ons volkslied is ervan doorspekt en ambtsdragers die zeggen het volk te dienen mogen dit in naam van een hogere macht doen. Geloof hoort er nou eenmaal bij, er is niet aan te ontsnappen. Een aantal artikelen ging over mannen die iets uit te dragen hebben. De één is een priester die publiekelijk te biecht ging, de ander een politicus die niets in het meerouderschap ziet. Beide mannen lijken ver uit elkaar te staan, maar zijn via één ding verbonden. Geloof. Ze belijden ieder weliswaar een ander geloof, de één is staatkundig gereformeerd en de ander katholiek, maar hangen beiden een andere tak van dezelfde boom aan. Beide heren prediken waarheid. Hun waarheid. Want dat is wat geloof biedt. Een kapstok om een eigen waarheid aan op te hangen. Die waarheid hoeft niet eens feitelijk te zijn, het draait om persoonlijke motieven. Dat motief kan macht zijn. De macht om anderen een wil op te leggen, om ongelijkheid te wettigen. Een ander motief kan rechtvaardiging…
Stank van lente
Deze column had moeten gaan over blowen. Wiet geeft namelijk overlast. Niet eens zozeer de verkoop, maar de rook, die stinkt. Uit het krantenartikel hierover begreep ik dat de gemeenteraad via een algemene plaatselijke verordening, als een moderne Don Quichot de rook te lijf wil gaan. Toen ik wilde gaan schrijven dat ik dan nog wel een paar windmolens kon bedenken was er een ingelast nieuwsbericht. Er stond een tram stil. De mediaexplosie die daarop volgde deed de treurige uitkomst van een lage daad bijna verbleken. Nog voor precies duidelijk was wat er aan de hand was, bleek de schuldige al gevonden. De Islam. Met de komst van de Islam blijkt volgens velen haat ons land te zijn binnengeslopen. Maar haat komt niet voort uit geloof. Haat komt voort uit mensen. Als geloof, en alleen geloof haat zou voortbrengen dan was de voormalige Sovjet-Unie inderdaad een heilstaat. Zo simpel ligt het niet. Mensen zoeken een vehikel om haat te rechtvaardigen, om macht over een ander te legitimeren. Daar zijn ideologieën voor bedacht. Communisme is er zo één, geloof ook. Wat begint als rechtvaardigheidsprincipe wordt door wat handige jongens al snel tot een machtsinstrument omgebouwd. Het enige dat daarvoor nodig is,…
