Versjes
Dit is een overzicht van alle versjes die ik geschreven heb. Ik ben benieuwd wat je van deze versjes vindt. Laat je een reactie achter als je een versje hebt gelezen? Ik zou het leuk vinden als je mijn versjes wilt delen via de sociale media knoppen die je onder iedere versje ziet staan.
Dank je wel!
Paul de Vries | PaulSchrijft.nl
Hondje van steen
Het hondje van steen op de bovenste plank zit stil naar de kaften te kijken. En hoopt dat door al dat zwaarwichtig papier de planken niet zullen bezwijken. Want alle gewicht van het zwaarlijvig volk drukt flink op de lijm in de naden. Nog meer bundels toevoegen vind hij dan ook nadrukkelijk niet aan te raden. Hij kijkt stomverbaasd naar een vrij dikke pil die weet hoe men mager kan blijven. En vraagt zich daarbij met verwondering af hoeveel je daarover kunt schrijven. Daarnaast staat een kookboek heel ostentatief ‘t afvallige werk te negeren. Omdat volgens hem een bourgondisch gestel boven spichtig valt te preferen. Heel stilletjes staat tussen Kafka en Holst, bij Zadelhof en Rubinstein. Een onbekend werkje immuun voor kapsones niet anders dan zichzelf te zijn. Zij luistert niet naar het gezwollen gekout der achtbare literatuur. En glijdt liever in haar herinnering weg naar menig warm herdersuur. En de Winkler-Prins, vijftiendeling compleet staat knorrig te jeremiëren. Dat sinds de pc zelfs de stemmen des volks zich slechts www informeren. Met knarsende sluiting buigt majestueus, een stokoude bijbel naar voren. En noemt heel plechtstatig het wereldse web, een nieuw soort van Babelse toren. Het hondje van steen rekt zich…
De krekel en de mier
Dat Krekelschorem, sprak de mier, ‘k heb er een hekel aan. Altijd al, maar voorál sinds hij bij mij is weggegaan. Hij vrat mijn hele kelder leeg en sliep zelfs in mijn bed. En als hij zich dan draaide werd ik door’t insect geplet. Zijn buikje rond en zelfvoldaan zat hij voor de tv. En ik, de sukkel die ik ben, ging er gewoon in mee. De lente kwam, en uiteraard, ik had het kunnen weten. Hij ging, ik heb er toch een tijdje best wel mee gezeten. Maar ’t harde werken in de zon herstelde rap mijn kracht. Ik heb daarop de voorraad weer opnieuw op peil gebracht. Het huis gepoetst, de trap gelakt, de tuin een goede beurt. Door al het zwoegen ben ik toch weer aardig opgefleurd. Nu valt het blad, straks met de kerst, zit ik warmpjes bij. Maar stilletjes verlang ik naar die krekel aan mijn zij.
Boerenkiel
Boerenkiel Een kraai kijkt naar de boerenkiel die wap’rend in de wind op ’t einde van zijn levensdag geen enkele troost meer vindt in’t vruchteloze rondhangen te midden van het graan alsof zijn sleetse aanblik nog iets op de vlucht doet slaan. De naden op het voorpand... Verder lezen...
Fazant
Bijzonder interessant. Zo’n schots geruite blauwfazant. Nog nooit zag ik zo’n zeldzaam hoen, nee nergens ooit gezien. Nee nergens in een dierentuin, niet bij de avifauna, geen prestigieuze vogelshow heeft hem op de agenda. Toch is dit schotse pluimvee best heel aardig om te zien, hoewel de poten bleekjes zijn en harig bovendien. Zijn roep is niet om aan te horen en hij draagt een baardje, daarmee is hij voor’t vogelrijk geen echt paradepaardje. En nu ik hem eens goed bekijk vind ik hem nogal vet, hij is voor het volière-leven bijster grof gezet. Dit zonderling pluimage, maar ik ben dan ook een leek, zag ik vannacht voor’t eerst toen ik te diep in’t glaasje keek. Een vreemde vogel is dit hoen en nuchterder bezien, is deze schotse blauwfazant een misverstand misschien.
Dril
Een paddenlarf uit Akersloot met in zijn hand een uitlijnlood. Ging anders dan de rest van ’t dril opvallend vaak zijn eigen wil. Met lijmkam, schietlood, winkelhaak en zonder boodschap aan ’t gekwaak. Bleef hij volhardend in de weer totdat een kikvors hem op een keer. Een amfibie het minste bang, vroeg naar het nut, vanwaar die drang. Tot stuken, zetten, voegen, meten, van zulks hoeft immers geen pad iets te weten. Toch wel zei de larve en poetste zijn bril, er is meer in ‘t leven dan zwelgen in dril. Want doelloos wat rondhuppen hier in dit water, geeft mij weinig hoop op zekerheid later. Dus school ik mij nu vast, dan heb ik werk zat, als metsel- voeg- en tegelpad.
Verder lezen...