Columns
Dit is een overzicht van de columns die ik geschreven heb. Ik ben benieuwd wat je van iedere column vindt. Laat je een reactie achter als je een column hebt gelezen? Ik stel het ook op prijs als je mijn columns wilt delen via de sociale media knoppen die je onder iedere column ziet staan.
Dank je wel!
Paul de Vries | PaulSchrijft.nl
Schijnveilig
Het is stil in onze kranten. Noch uit confessionele noch uit liberale hoek las ik enig commentaar. En toch is er een ingrijpende wet aangenomen. Een wet die voor uw vrijheidsbeleving verstrekkende gevolgen kan hebben. Ik heb het natuurlijk over het boerkaverbod of in correcte taal ‘Wet gedeeltelijk verbod gezichtsbedekkende kleding’. Waarschijnlijk is dit in het hele salbutamol-theater aan u voorbij gegaan en misschien maak ik me weer eens te druk, maar voor mij geeft het aannemen van deze wet een scherpe markering in de toch al tanende Nederlandse verdraagzaamheid weer. Nederland is namelijk al lang door de tolerantievloer gezakt en laat hiermee zien dat het Haagse pluche inmiddels van geblondeerd haar vergeven is. Ik kán er natuurlijk voor kiezen om me niets aan een paar vrouwen, die door middel van de boerka of nikab uiting aan hun geloof geven, gelegen te laten liggen. Maar als we het recht van een enkeling niet meer willen waarborgen, maken we ieders rechten ondergeschikt aan de waan van de dag. Want Den Haag kan mij nog meer vertellen, maar deze wet is niet voorgekomen uit een bewezen veiligheidsrisico. Het is een politiek correcte benaming voor de beginnende uitsluiting van mensen uit het publieke…
Stress
Als u dit leest is de landelijke staking in het streekvervoer wellicht weer achter de rug. Maar het kan ook zijn dat hij helemaal niet werd gehouden of, laten we niets uitsluiten, alsnog gehouden gaat worden. Echter omdat tussen het schrijven van deze column en de publicatie een week ligt, ga ik er gemakshalve van uit dat deze als tweeënzeventig uursactie aangekondigde staking er komt en dat hij inmiddels voorbij is. En laten we hopen dat de dames en heren van het openbaar vervoer nét als hun bazen vanaf nu gewoon van het toilet gebruik mogen gaan maken. Hoewel in het aankondigend persbericht staat dat de actie ook in uw belang is, u bent volgens het FNV immers ook de dupe van de veel te strakke schema’s, zat u terwijl de stakers eindelijk ook eens rustig aan de koffie konden zitten, toch maar mooi op de fiets. Met een beetje stress natuurlijk, want hoewel u zich van de mogelijke actie bewust was, hakte de consequentie ervan pas tegen het einde van uw ontbijt, zo tegen het moment dat de cafeïne indaalt in en moest u flink aan de slag om de schade binnen de perken te houden. Ik neem aan…
Brandhaartjes
Afgelopen week kregen we via de groepsapp van de fietsclub waarbij ik me op een onbezonnen ogenblik heb aangesloten, de vraag of er meer mensen waren die na de tocht van de dag ervoor onder de jeukende uitslag zaten. Aanvankelijk leek het, op een enkele getroffene na met die jeuk wel mee te vallen maar uiteindelijk had toch iedereen last van uitslag waarvan ik dan maar hoop dat het tijdens die fietstocht opgelopen is. U raadt het natuurlijk al, en tijdens het nagaan van de afgelegde route bleek het inderdaad om de brandhaartjes van de eikenprocessierups te gaan. Wie bedenkt nou zo’n rups vraag je je af? Nu ben ik geen bioloog en deze krant heeft bovendien een columnist die deze vraag veel beter kan beantwoorden, maar toch komt het mij uiterst vreemd voor dat, door wiens toedoen dan ook, want wie ben ik om de eerste steen te gooien, zo’n diertje ontstaan is. Laten we wel wezen, deze rups geeft alleen maar overlast. En als het nou nog een fraai schepsel was dat vrolijk dansend, de Village-People scanderend en met gekleurde vlaggetjes wapperend één keer per jaar langs de Edese groenvoorzieningen trok dan was het gesloten hek nog niet…
Klimaat
Afgelopen week was ik bij een lezing van Jane Goodall. Voor wie het even kwijt is: Jane Goodall is een Britse primatoloog en antropoloog en is bekend geworden door haar onderzoek naar chimpansees. Zij ontdekte dat deze primaten gereedschap gebruiken om hun ontbijt uit een termietenburcht te peuteren. Daarnaast toonde zij aan dat deze dieren die tot compassie in staat zijn eigenlijk helemaal niet zo veel van de mens verschillen. Omdat ze een vrouw is werd ze vanzelfsprekend allereerst op haar uiterlijk beoordeeld maar uiteindelijk werden haar bevindingen als feit omarmd. Jane Goodall dus. Ze is inmiddels vierentachtig jaar oud en reist, om aandacht voor de staat van de wereld te vragen nog steeds gedreven rond. Zij maakt zich namelijk zorgen om deze wereld van ons, zij meent dat we klimatologisch gezien naar een rampzalig kantelpunt hollen vanaf waar geen weg terug is. Zij dénkt dat te zien want haar verhaal deugt natuurlijk van geen kanten, dat hele klimaatgebeuren kunnen we met een korreltje zout nemen want volgens een aantal republikeinse wetgevers is gebleken dat de zeespiegel rijst door het al dan niet moedwillig in zee deponeren van rotsblokken. Kijk daar kunnen we wat mee. Want natuurlijk weten zij beter…
Helden
In mijn jeugd was vissen iets waar iedereen verslaafd aan leek. Althans, vrijwel iedereen, want ik mocht na een eerste poging niet meer meedoen. Het ontbrak me aan talent, want dat dobberstaren… ik had er de rust niet voor. Ik kijk overigens nog steeds met bewondering naar de heldhaftige mannen die er niet voor terugdeinzen een worm aan een haakje te spietsen. Ze bevolken momenteel weer volop de waterkanten waar ze met de hengel in de ene en een versnapering in de andere hand stilletjes voor zich uit staren. Het vermoeden van diep gemijmer maakt me afgunstig want voor mij was de dobber geen middel om tot de kern van het bestaan te komen, ik zag er een speedboot in die ik met het zwiepen van mijn hengel door het water heen en weer liet scheren. U zult begrijpen dat hierdoor mijn welkom in de vissersgemeenschap van korte duur was waardoor die verslaving aan mijn neus voorbij ging. Niet dat ik uiteindelijk niet verslaafd ben geraakt want ik ben, ik beken het maar eerlijk verslaafd. Maar dan aan ijs en bij voorkeur het Italiaanse. Die verslaving heb ik ooit in Wageningen opgelopen. Ik weet niet of die ijssalon nog bestaat…
